Na podłodze lampa UVC może sprawiać wrażenie, że prawidłowo pełni swoją funkcję, aż do chwili, gdy dawka promieniowania spada poniżej wymaganego poziomu. Twierdzenia o „sterylizacji” nie mają większego znaczenia bez dokładnych danych dotyczących intensywności promieniowania – inaktywacja mikroorganizmów jest zależna od dawki UVC w sposób eksponencjalny. Jeśli intensywność światła lampy zmienia się, proces sterylizacji nie przebiega poprawnie, a to zwiększa ryzyko.
Najważniejszy jest więc wskaźnik utrzymania intensywności promieniowania UV: ile promieniowania o długości fali 254 nm pozostaje z upływem czasu w porównaniu z początkiem użytkowania lampy. Lampa UVC na bazie rtęci traci swoją efektywność w miarę starzenia się rury elektrycznej, erozji elektrod oraz gorszej przenikalności kwarcowych osłon. Stały timer nie pomoże w tym problemie. Konieczne jest ciągłe monitorowanie intensywności promieniowania – zwykle za pomocą kalibrowanego radiometru UVC, który może być powiązany z normami NIST. Wartości intensywności powinny być mierzone w jednostkach mW/cm², a następnie sumowane do wartości mJ/cm². Sensor powinien być dobrany tak, aby odpowiadał specyfice procesu – mieć odpowiedni profil spektralny, niski współczynnik temperaturowy oraz być umieszczony w miejscu, które umożliwia prawidłowe trafienie promieniowania na produkt oraz zapewnia dobry przepływ powietrza.
Intensywność promieniowania można monitorować w czasie rzeczywistym, co pozwala ustalić minimalną dawkę potrzebną do sterylizacji. System może albo utrzymać tę dawkę, albo zgłosić, że dawka jest za niska. To ułatwia proces walidacji, zmniejsza ilość produktów uszkodzonych i chroni przed błędnymi przekonaniami, gdy lampa pracuje już setki godzin.
Trzeba pamiętać o kilku rzeczach: wartości intensywności promieniowania UVC są wrażliwe na geometrię układu – reflektory, odległość lampy od celu oraz cienie powodują zmiany w intensywności promieniowania. Dlatego sensor powinien być umieszczony w takim miejscu, aby produkt otrzymywał taką samą dawkę promieniowania. Okno sensora musi być również czyste – tłuste warstwy i kondensat szybko zaburzają wyniki pomiarów. Ponadto należy liczyć się z tym, że intensywność światła lampy może spaść, zanim pojawią się widoczne zmiany koloru produktu. Planowanie okresów kalibracji i wymiany lampy powinno opierać się na rzeczywistej dawce promieniowania, a nie na planie kalendarzowym.